لاله واژگون

دیدم یه جورایی حال و هوای وبلاگم رو عوض کنم و بهترین راه رو این دیدم که عکسهایی رو که خودم توی لحظه های تنهایی از دیدنش
یاد همه خوبیهای خدا می افتم به شما هم نشون بدم . حال با خودم گفتم : کاشکی یه کمی هم در باره فضای این عکسها بنویسم.
دریا رو انتخاب می کنم  . راستش من یک کمی از آب و دنیای زیر آب و حتی شنا کردن وحشت دارم  . و در واقع جرات دل بدریا زدن را
ندارم . خیلی سعی کردم این وحشت رو از خودم دور کنم اما تا بحال نتونستم براین ترس غلبه کنم و از طرفی نمی تونم  خودمواز این لذت محروم کنم در نتیجه تصمیم گرفتم با دیدن عکسهای دنیای زیر اب بجز دریای پیش رویمان ، کمی هم به  اعماق  برویم.
آنچه که من از ان وحشت دارم عظمت دریا و هجوم  آبها بسمت ساحل است و انگاه که می اندیشم چگونه این بیکران آبی در بستر خویش
زندگی را می گذراند ، لرزه بر وجودم چیره می شود . حال  که به شگفتی های هستی پی می برم و این خروشانی امواج و هجوم
 کف های ان را بستر موجودات دریایی  می یابم  و اینکه چه دنیای عجیب و زیبایی در حال گذران زندگی و عمر خویش در اعماق
آبها هستند، بر آرامش وجودم  افزوده می شود و اینگونه است که این دنیای وحشت برانگیز هم اکنون با هستی درونی اش من را ارام می کند.

نوشته شده در ۱۳۸۸/۳/۱۸ساعت ٤:٤٩ ‎ق.ظ توسط آرزو اولیازاده نظرات ()




Design By : Pars Skin