لاله واژگون

در پس سخنت میبینم

 که دروازه دلم همیشه در انتظار نواختنت
روزها را میشمارد و تو در ترافیک
دنده ات جا نمیرود


من هم همچنان در انتظارم تا صدای ترمز مرکبت  را بشنوم

و رد پای لاستیکش بر جاده دلم جا بیندازد

همچون زمانی که

بی پروا می آمدی

 

نوشته شده در ۱۳۸٩/۱٠/٩ساعت ۱:٠۸ ‎ب.ظ توسط آرزو اولیازاده نظرات ()




Design By : Pars Skin