لاله واژگون

ایمان: یعنی یک خصلت فردی که بیشتر شبیه داشتن اعتقادی عمیق به شخصی دیگر،حتی به یک حرف،به یک رابطه و یا به یک حس مقدس و وجود مقدس است.اما باید اول وجود مقدس را درک کرد و بعد ایمان را هجی کرد.

امیدواری: ایمان داشتن نهایت به امیدواری و امید داشتن ختم میشه.البته اگر ایمان از اعماق وجودت شعله بکشه،امیدواری  در وجودت فقط رهگذر نخواهد بود و تا ابد سایه به سایه ات حرکت میکند.

آینده نگری: با امیدوار بودن میتوان به یک آینده روشن فکر کرد و نگرشی جدید به دنیای پیش روی خویش یافت.تلاش را بیافزاییم واینگونه درجه روشنی آینده را بیشتر کنیم.آینده را مثله یک آب زلال در چنگمان نگه داریم.

نوشته شده در ۱۳۸۸/٩/٢٢ساعت ۱۱:٥٤ ‎ب.ظ توسط آرزو اولیازاده نظرات ()


واژگانی در ذهن من پرسه میزنند که به دنبال معانی

جدیدی برای آنها هستم.شاید شما بتونید به من کمک کنید:

دلتنگی: یعنی اینکه یهو اینقدر جات تنگ میشه که دلت میگیره و دیگه نفست بالا نمیاد و میخوای دکمه آخری پیراهن یا لباست رو باز کنی تا یک نفس راحت راه عبوری پیدا کنه. یا شاید هم دکمه سر آستین رو بتونی باز کنی تا خفه نشی و دیگه دلت تنگ نباشه.

حامی : اصلا منطورم اون خواننده نیست. منظورم اینه که یه نفر یا یه چیزی بشه تکیه گاهت و سر راحت قرار بگیره و بگه هر چی میدونی بگو تا من ازت حمایت کنم.هر کاری هم خواستی بکنی من باید بدونم تا بتونم ازت حمایت کنم. یعنی اگر ندونم نمیشه!تا اینکه شاید بتونه تکیه گاهی بر روی یک شاخه تکیده برات بمونه.

بخشش : هر اتفاق نو و نا خواسته ای رو بزاری به حساب تقدیر و اجبار و به خودت بگی بخشش کار بزرگان است و بس.پس دیگران بزرگ نیستن و فقط شما بزرگی!

بقیه واژه ها را در پست های بعدی ریشه یابی میکنیم.

ممنونم 

نوشته شده در ۱۳۸۸/٩/٩ساعت ٤:۱۳ ‎ب.ظ توسط آرزو اولیازاده نظرات ()




Design By : Pars Skin